# International Development Cooperation

> Canonieke pagina: https://www.janpronk.nl/about-myself/international-development-cooperation.html

## Parlementslid en woordvoerder (1971-1973)

In 1971 werd Jan Pronk gekozen tot lid van het Nederlands Parlement, waar hij woordvoerder werd voor internationale ontwikkelingssamenwerking. Hij was ook secretaris van een commissie onder leiding van Sicco Mansholt, die politieke conclusies moest trekken voor Nederland op basis van het rapport "Limits to Growth" van de Club of Rome.

## Minister Ontwikkelingssamenwerking (1973-1977)

In 1973 werd hij benoemd tot Minister voor Internationale Ontwikkelingssamenwerking in het kabinet-Den Uyl. In deze periode:
- Presideerde hij onderhandelingen over een Nieuwe Internationale Economische Orde (NIEO) op de 7e Speciale Zitting van de VN-Algemene Vergadering
- Participeerde hij in onderhandelingen over de onafhankelijkheid van Suriname (1975)
- Voorzat hij de Intergovernmental Group on Indonesia (IGGI), die ontwikkelingshulp aan Indonesië coördineerde

## Academische en internationale functies (1978-1986)

In 1978 keerde hij terug naar het Parlement en werd benoemd tot hoogleraar Theorie en Praktijk van Internationale Ontwikkeling aan het International Institute of Social Studies (ISS) in Den Haag.

In 1980 accepteerde hij de positie van Plaatsvervangend Secretaris-Generaal van de United Nations Conference on Trade and Development (UNCTAD) onder Gamani Corea. Hij was verantwoordelijk voor onderhandelingen over actieprogramma's voor de Minst Ontwikkelde Landen, wereldgrondstoffenpolitiek, internationale financiering voor ontwikkeling, schuldenrestructurering en technologieoverdracht.

## Ministeriële functies (1989-2002)

Na terugkeer in de Nederlandse politica diende hij drie termijnen als minister:
- Twee keer met het portefeuille Internationale Ontwikkelingssamenwerking (in het derde kabinet-Lubbers en eerste kabinet-Kok)
- Eenmaal als Minister Milieubeheer en Ruimtelijke Ordening (kabinet-Kok 2)

In deze periode participeerde hij in internationale inspanningen ter voorkoming van conflictescalatie in landen zoals Afghanistan, Bosnië, Eritrea, Ethiopië, Liberia, Rwanda, Somalië en Soedan.

In 1992 trad hij af als voorzitter van de IGGI na een geschil met Indonesisch President Suharto over een massamoord door het Indonesische leger in Oost-Timor.

Na de genocide in Rwanda (1994) en Srebrenica (1995) participeerde hij in internationale hulpinspanningen voor slachtoffers en hun families.

## Klimaatonderhandelingen (2000-2001)

In 2000 en 2001 presideerde hij de VN-Wereldklimaatonderhandelingen: de 6e Conferentie van Partijen (CoP 6). Dit resulteerde in het Kyoto Protocol, een bindend internationaal akkoord om broeikasgasemissies te beperken.

## Einde politieke carrière (2002)

Hij verliet de Nederlandse politiek in 2002 na de val van het kabinet-Kok wegens de Srebrenica-affaire. Hoewel zijn partij verliest bij de verkiezingen en hij zijn zetel zou kunnen behouden, besluit hij af te treden om plaats te maken voor vertegenwoordigers van een nieuwe generatie.