# Drogreden #3: Biedt datgene aan waarin je zelf excelleert

> Canonieke pagina: https://www.janpronk.nl/columns/dutch/drogreden3-biedt-datgene-aan-waarin-je-zelf-excelleert.html

## De schijnbare logica

Bij ontwikkelingshulp lijkt het logisch dat donorlanden zich concentreren op sectoren waarin zij zelf uitblinken. Dit waarborgt professionalisering en rendement. Dit argument lijkt weinig tegen in te brengen.

## Waarom het een drogreden is

Dit redeneren is echter gebaseerd op aanbodsturing: de hulpgever bepaalt wat het hulpontvangende land nodig heeft, in plaats van de hulp af te stemmen op werkelijke behoefte. Duurzame ontwikkeling dient te worden bepaald van binnenuit, niet van buitenaf. Een hulpverzoek ontstaat uit de behoefte van de bevolking, niet uit wat een donor toevallig goed kan.

## Het probleem van sectorbeperking

Wanneer hulp beperkt wordt tot sectoren die een donor aanwijst, gaat het niet om superieure kennis of capaciteit van die donor. Het gaat om eigenbelang: de donor wil profiteren van haar eigen bedrijven. Dit leidt tot:

- Hogere prijzen
- Lagere kwaliteit
- Marktverstoringen
- Verspilling van hulpgelden
- Toepassing van niet-aangepaste technologie

## De oplossing: ontbinding van hulp

Jaren geleden is ontbinding van hulp ontwikkeld. Dit betekent dat ontwikkelingslanden ontvangen middelen overal ter wereld mogen besteden: in het land dat helpt, in andere donorlanden, in andere ontwikkelingslanden, of thuis. Ontbinding garandeert:

- Vraagsturing (behoefte bepaalt besteding)
- Kosteneffectiviteit (beste kwaliteit tegen laagste prijs)

Dit werkt zelfs wanneer de donor de sector bepaalt: de ontvanger kan dan goederen en diensten elders aanschaffen.

## Wanneer concentratie wel acceptabel is

Concentratie op bepaalde sectoren kan positief zijn wanneer het om wederzijdse samenwerking tussen landen op voet van gelijkheid gaat. Dit is dan echter handel, niet hulp.