# Er is hoop voor Syrië als VS en Rusland samen optrekken

> Canonieke pagina: https://www.janpronk.nl/columns/dutch/er-is-hoop-voor-syri-als-vs-en-rusland-samen-optrekken.html

## Het patroon van escalatie

Langdurige conflicten ontwikkelen zich volgens een patroon: politieke tegenstellingen groeien uit tot religieuze of etnische conflicten, waarbij stammen, clans en sekten elkaar bevechten. Het oorspronkelijke geschil raakt uit zicht en partijen krijgen belang in de voortzetting van geweld in plaats van vrede. Steeds meer wapens, externe inmenging en slachtoffers leiden tot vraag naar vergelding. Dit patroon zien we in Irak, Afghanistan, Kongo, Mali en ook in Syrië.

## De situatie in Syrië begin 2013

De Syrische strijd gaat in volle hevigheid door rond steden, met bombardementen, martelingen en executies door beide zijden. Het Vrije Syrische Leger en regeringstroepen wisselen gebieden af. Beide partijen plegen oorlogsmisdaden. De oppositie is fragmentarisch georganiseerd in een nieuwe Nationale Coalitie van Syrische Revolutionairen, maar onderlinge verschillen zijn groot. Al Qaida's invloed groeit. Het Assad-regime blijft voor grote delen van de bevolking ondersteund, uit overtuiging of vrees.

Geen van beide partijen kan de strijd militair winnen en geen is bereid te onderhandelen. Dit schept een patstelling.

## Buitenlandse betrokkenheid

Landen in de regio (Turkije, Israël, Libanon, Irak, Jordanië) hebben redenen de ontwikkelingen in Syrië te vrezen. Iran, Saoedi-Arabië en de Golfstaten ondervinden gevolgen. De Verenigde Staten en Europa vrezen een verandering van de macht-verhoudingen in het Midden-Oosten. Rusland vreest het verlies van bondgenoot Assad in de regio.

## Een mogelijke oplossing

Een politieke oplossing moet van binnenuit komen, maar kan bereikt worden onder gezamenlijke buitenlandse druk van de Verenigde Staten en Rusland. Wanneer deze beide grootmachten samenwerken en elkaar's geopolitieke belangen respecteren, kunnen zij regering en oppositie dwingen serieus met elkaar te onderhandelen.

VN-bemiddelaar Lakhdar Brahimi stelde voor: wapenstilstand, onderhandelingen, overgangsregering en verkiezingen. Hoewel veel partijen stelden dat dit te laat was, zag Brahimi een vergelijk binnen Syrië als de enige weg voorwaarts. Wanneer de VS en Rusland dit voorstel uit welbegrepen eigenbelang steunen, kon die weg in 2013 begaanbaar zijn.