# Vervuiling

> Canonieke pagina: https://www.janpronk.nl/columns/dutch/vervuiling.html

**De Nieuwe Liefde, Maart 2012**

## Vluchtelingen en ontwikkelingssamenwerking

Vanaf 1990 nam het aantal vluchtelingen uit ontwikkelingslanden toe door escalerende conflicten. De ontspanning tussen Oost en West zorgde ervoor dat Washington en Moskou zich minder bemoeiden met hun invloedsfeer in het Zuiden. De meeste vluchtelingen werden in hun eigen regio opgevangen door buurlanden, die daarvoor buitenlandse hulp ontvingen. Slechts 5% van de vluchtelingen zocht asiel in het Westen, maar in Europa werd dit als een zware last beschouwd.

## Financieringsvoorstel

In Nederland werd voorgesteld een deel van de asielkosten ten laste te brengen van de begroting voor ontwikkelingssamenwerking. Als minister voor ontwikkelingssamenwerking achtte de auteur dit redelijk, omdat het ging om humanitaire gevolgen van structurele veranderingen in de vorming van naties en staten. Samen met andere landen werden criteria ontwikkeld:

- De eerste opvang van vluchtelingen en asielzoekers werd beschouwd als ontwikkelingssamenwerking
- Latere opvang, juridische asielprocedures en integratie werden gezien als regulier binnenlands beleid

## Politieke kritiek

Dit voorstel stuitte op kritiek van beide kanten van het politieke spectrum. Sommigen ter linkerzijde zagen het als vervuiling van ontwikkelingshulp. Politici ter rechterzijde vreesden een aanzuigende werking en gebruikten degraderende taal als "rioolputje van Europa". De auteur stelt dat dergelijke bewoordingen medemensen tot afval bestempelen.

## Huidige beleid

Het huidige Nederlandse beleid ten opzichte van vluchtelingen gaat volgens de auteur veel minder voort uit recht en humaniteit. Verwijdering heeft meer prioriteit dan asiel bieden aan vervolgden. Asielzoekers worden vooraf als leugenaars en bedreiging afgeschilderd.

De auteur beschrijft concrete voorbeelden van vluchtelingen wiens verhalen niet worden geloofd ondanks bevestiging door anderen, en casussen waar de IND onterecht stelt dat asielzoekers bij terugkeer niets te vrezen hebben.

## Conclusie

De dossiers van vluchtelingen, asielzoekers en illegalen zijn volgens de auteur Kafkaësk. Hoewel solidariteitsacties soms uitzettingen voorkomen, gaat het niet om geluk maar om recht en humaniteit.

De auteur voorspelt dat het beleid voorlopig niet zal veranderen, maar stelt dat de medeplichtigheid van ontwikkelingssamenwerking aan onrecht en onmenselijkheid moet worden beëindigd: "Dit is pas echt vervuiling."