# A boycott without vindication

> Canonieke pagina: https://www.janpronk.nl/columns/english-and-french/a-boycott-without-vindication.html

## De conferentie van Durban (2001)

In 2001 organiseerde de VN een Wereldconferentie over Racisme in Durban. Ontwikkelingslanden kritiseerden westerse landen over slavernij, apartheid en onrecht tegen Palestijnen. Ondanks moeilijke onderhandelingen werd het slotdocument unaniem aangenomen door alle deelnemers. Dit toonde aan dat de VN een effectief universeel platform voor consensus kan zijn, wat belangrijk is voor het bevatten van religieuze en etnische conflicten.

## De herziening in Genève (2009)

De VN besloot een vervolgconferentie in Genève in 2009 in te stellen. De vooronderhandelingen verliepen moeizaam, waarop veel westerse landen zich terugtrokken voordat de conferentie zelfs begon. Dit was onterecht: moeilijke onderhandelingen rechtvaardigen geen afzijdigheid, vooral niet als eerdere ervaringen aantonen dat consensus mogelijk is.

Enkele toespraken, waaronder die van president Ahmadinejad van Iran, waren provocatief. VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon distantieerde zich publiekelijk van Ahmadinejads speech en de Noorse minister reageerde duidelijk. Dit is hoe de VN zou moeten werken: discussie, debat, onderhandelingen en compromissen.

## De uiteindelijke tekst

Het akkoord over "racisme, rassendiscriminatie, xenofobie en verwante intolerantie" is zelfs beter dan de Durban-tekst. Het verwijst helemaal niet naar Israël, ondanks westerse vrees hierover. In plaats daarvan:

- Antisemitisme wordt expliciet veroordeeld, gelijk met anti-arabisme, islamofobie en christenfobie
- Genocide wordt unequivocaal veroordeeld en de Holocaust wordt specifiek genoemd
- Stigmatisering gebaseerd op religie, minderheidsgroepen, inheemse volkeren, immigranten en vluchtelingen wordt afgewezen
- Het recht op vrijheid van mening en meningsuiting wordt als essentieel verklaard zonder enige beperking

## Kritiek op boycotland

Landen die boycotteerden hebben een kans gemist om wereldwijd non-discriminatie en vrijheid van meningsuiting te bevorderen. Bovendien hebben zij de autoriteit van de VN verder ondermijnd.

Door afwezig te zijn onttrekken deze landen zich aan mogelijke kritiek op toenemend racisme, xenofobie en intolerantie in het Westen. Westerse landen bekritiseren ontwikkelingslanden regelmatig op democratie- en mensenrechtengeschillen, maar weigeren zelf kritiek aan te horen. Dit houdt in dat zij zich boven de wet verklaren.

Dit is onaanvaardbaar. Recente Europese parlementsverkiezingen hebben een versterking van extreem-rechtse partijen laten zien die bijvoorbeeld het Koraan willen verbieden en immigratie van moslims willen stopppen. Dit zijn duidelijke voorbeelden van religieuze discriminatie, xenofobie en intolerantie—precies wat de VN nu ter sprake brengt.

De VN deed goed om wereldwijde debatten over discriminatie in te stellen. Het Handvest voor Mensenrechten moet regelmatig door nieuwe generaties en hun leiders in alle landen worden bevestigd.