# Forgotten

> Canonieke pagina: https://www.janpronk.nl/columns/english-and-french/forgotten.html

SID, 29 Oktober 2009

## De realiteit van vluchtelingenkampen

Miljoenen mensen leven in vergeten steden: vluchtelingenkampen aan de marges van de moderne wereld. Deze kampen worden zelden gesloten en groeien voortdurend. Generaties verblijven er decennialang, ter hoogte van hun geboorteplaats sterven.

De internationale gemeenschap richt zich eerder op het handhaven van orde binnen kampen dan op het stoppen van het geweld dat vluchtelingen dwingt te vertrekken. Kampen krijgen voedsel, water, medische zorg en onderdak, maar ontwikkelen zich geleidelijk tot steden met economie, machtstructuren en toenemend geweld.

## Leven in kampen: trauma en onzekerheid

Kampen worden gekenmerkt door watertekort, onvoldoende sanitatie, instabiele voedseltoevoer, despotische machthebbers en voortdurende onveiligheid.

Voor veel vluchtelingen bepalen twee dingen hun leven: herinneringen en verwachtingen. Trauma's en geweldervaringen worden voortdurend opnieuw beleefd. Tegelijkertijd koesteren zij hoop op een veilig leven buiten het kamp, op terugkeer naar huis of op een nieuw bestaan.

Ongeveer vijfentwintig miljoen vluchtelingen dragen hun verhalen met zich mee. Zij leven tussen hoop en wanhoop, hun heden is een lege herhaling van niets: geen werk, geen duidelijk onderwijs, onzekere voedselvoorziening en veiligheid, alleen wachten.

## Vergeten en zonder stem

Vluchtelingen voelen zich vergeten, uitgesloten en zonder rechten. De wereld buiten ziet hen als verliezers, irrelevant en waardeloos.

In plaats van burgers tegen geweld te beschermen, isoleren landen zichzelf van kampen met een dikke laag onverschilligheid. Kampen worden letterlijk en figuurlijk onder de oppervlakte van de beschaafde samenleving begraven.

## Risico's van langdurige marginalisering

Hoe langer deze situatie aanhoudt, hoe meer hoop verdwijnt en hoe meer verbitterheid, frustratie en wrok groeien. 

Wanneer vluchtelingen zichzelf als permanent vergeten zien, kan het geweld waaraan zij ontsnapt zijn, nieuw voedsel krijgen uit de kamp-realiteit. Een nieuwe generatie kan ontstaan die het conflict van hun ouders niet meer wil oplossen, maar zich tegen de hele wereld keert: "De wereld heeft ons afgeschreven, nu schrijven wij de wereld af."