# De bijbelse opdracht van Jan Pronk

> Canonieke pagina: https://www.janpronk.nl/interviews/dutch/de-bijbelse-opdracht-van-jan-pronk.html

*Interview door Gerard van Westerloo, gepubliceerd in Wordt Vervolgd, maandblad Amnesty International, Maart 2008*

## Voorzitterschap IKV

Jan Pronk werd benoemd tot voorzitter van het Interkerkelijk Vredesberaad (IKV), een aan de christelijke kerken gelieerde organisatie. Dit gebeurde op het moment dat hij zich kandidaat stelde voor het voorzitterschap van de PvdA. Hij stelde zich bereid voor het IKV-voorzitterschap beschikbaar, nadat het PvdA-voorzitterschap hem niet lukte.

## Geloof en christelijke opdracht

Pronk beschrijft zichzelf als kerkelijk, al niet meer op institutionele wijze maar protestants-christelijk. Hij had een christelijke opvoeding en christelijk onderwijs. Hij gelooft niet in een God die dagelijks leiding geeft, maar wel in een bijbelse opdracht: goed mens zijn. Dit kan benoemd worden in termen van Genesis (bouwen en bewaren) of Mattheüs (goed rentmeesterschap).

Volgens Pronk liggen schuld en verantwoordelijkheid bij mensen en hun organisatie van de samenleving, niet bij God. De vraag "waar was God in Auschwitz of Darfur?" is volgens hem verkeerd gesteld. De juiste vraag luidt: "waar was de mens?"

## Concrete ambities voor het IKV

Pronk formuleert drie belangrijke doelstellingen:

**Betrokkenheid jongere generatie**: Hij wil jongeren die uit de kerk zijn vertrokken betrekken bij vredesactiviteiten. Hij observeert onder jongeren een verfrissende nieuwsgierigheid naar internationale aangelegenheden en sterke maatschappelijke betrokkenheid.

**Internationale vredesvraagstukken**: De kerken moeten zich opnieuw bezighouden met vredesvraagstukken waarbij Nederland direct betrokken is: Irak, Midden-Oosten, Israël-Palestina en Afghanistan. In de jaren negentig waren kerken te veel naar binnen gekeerd.

**Conflicten in Nederland**: Kerken moeten zich ook bezighouden met conflicten in de Nederlandse samenleving: relaties tussen islam en christendom, autochtonen en allochtonen, meerderheid en minderheid.

## Mensenrechten in islamitische landen

Op vragen over mensenrechtenschendingen in islamitische landen antwoordt Pronk dat mensenrechten in alle landen worden geschonden. Hij waarschuwt tegen simplistische analyses die schendingen uitsluitend religieus toeschrijven. 

Bij het onderwerp vrouwenonderdrukking in islamitische landen stelt hij dat dit vaak cultureel bepaald is, niet alleen religieus. Hij geeft voorbeelden van landen zoals Soedan en Syrië, waar schendingen eerder voortkomen uit politieke structuren en etnische tegenstellingen dan uit de islam zelf. Hij wijst op christelijke misbruiken in de geschiedenis als slavernij en de katholieke positie rond aids.