# Weblog nr 9

> Canonieke pagina: https://www.janpronk.nl/weblog/english/january-2006/weblog-nr-9-january-9-2006.html

## Darfur vredesgesprekken in Abuja

Begin januari 2006 bezocht de schrijver opnieuw de vredesgesprekken over Darfur in Abuja. Er was een deadline gesteld van 31 december 2005 voor een vredesakkoord, maar deze werd niet gehaald. De partijen leken zich hier weinig aan aan te trekken en toonden weinig urgentie.

## Onderhandelingsdynamica

Hoewel de atmosfeer goed was, verliepen de gesprekken moeizaam. De onderhandelaars gebruikten verfijnde onderhandelingstechnieken zoals tekst tussen haakjes zetten, om interne overleg vragen, en herformuleringen zonder positieverandering. De partijen bleven echter steken in procedurele kwesties en de voorzitter Salim Salim (oud-secretaris-generaal van de Afrikaanse Unie) kon weliswaar orde en discipline handhaven, maar kon niet voorkomen dat onderhandelaars langdurige pauzes namen.

De Darfur-rebellenbeweging presenteerde gezamenlijke posities, maar deze waren nagenoeg niet-onderhandelbaar.

## Kernkwesties

De belangrijkste discussiepunten betroffen veiligheidsmaatregelen. Essentiële vragen waren:
- Mogen rebellenlegeronderdelen blijven bestaan of moeten zij opgaan in het regeringsleger?
- Zullen zij ontwapenen zonder parallelle ontwapening van Arabische milities en de Janjaweed?
- Zullen zij zich in cantonnementen laten plaatsen?

De regering eiste volledige implementatie van het D'Jamena-staakt-het-vuren akkoord van mei 2005, maar het regeringsleger had dit akkoord zelf geschonden. De milities waren geen partij bij het staakt-het-vuren en bleven dorpen aanvallen, mogelijk met steun van het leger (wat het leger ontkende, maar wat Afrikaanse Unie-waarnemers rapporteerden).

## Conclusie en aanbevelingen

De schrijver verliet Abuja teleurgesteld. Hij stelde voor dat partijen zich zouden committeren tot het stopzetten van de klok en zonder onderbreking door zouden gaan, alsof het nog 31 december 2005 was. Dit zou hun geloofwaardigheid vergroten.

De internationale gemeenschap moet erkennen dat de tot nu toe gevolgde strategie heeft gefaald en deze moet worden herzien en gewijzigd. De situatie van ongeveer drie miljoen door oorlog getroffen mensen, waarvan meer dan twee miljoen in kampen leven, verdient meer dan loze beloftes.