# Weblog nr 38

> Canonieke pagina: https://www.janpronk.nl/weblog/english/november-2006/weblog-nr-38november-27-2006.html

## Reacties op veroordeling tot persona non grata

Na Jan Pronks veroordeling tot persona non grata door de Regering van Sudan ontving hij honderden e-mails. Ongeveer negentig procent waren positief, met dank voor openhartige verslaggeving en steun om door te gaan. Een kleine minderheid was negatief, van enkele Nederlanders die zijn linksepolitieke achtergrond afkeurden en van Sudanezen die hem wilden wegjagen of bedreigden. Echter ontving hij ook positieve reacties van Sudanezen uit Darfur, het Zuiden, Khartoem en de Diaspora.

## Werkelijke reden voor uitwijzing

De regering stelde dat Pronk een geschiedenis van vijandigheid tegen Sudan en zijn strijdkrachten had opgebouwd, verwijzend naar "schadelijke en negatieve uitspraken in de media en op zijn eigen website." Pronk is echter overtuigd dat de werkelijke reden was dat de regering hem het zwijgen wilde opleggen. Hij had regelmatig gerapporteerd dat de regering en het leger, ondanks ondertekening van het Darfur-vredesakkoord, dit akkoord en resoluties van de Veiligheidsraad bleven schenden door meer militaire troepen naar Darfur te brengen, de Janjaweed in eigen para-militaire krachten in te lijven en hen te bewapenen in plaats van ontwapenen, en aanvallen op rebellen en burgers toe te staan.

## Waarde van bloggen als instrument

Pronk verdedigt zijn blogschrijven tegen kritiek dat het bijdroeg aan het conflict. Hij erkent dat mensen in verantwoordingsposities niet objectief of onpartijdig zijn, maar hij schreef met twee doeleinden: het combineren van zijn werk als politicus met analytische reflectie, en verantwoording afleggen aan breder publiek, niet alleen aan de VN-bureaucratie in New York.

## Beperkte persvrijheid in Sudan

Ondanks het opheffen van persensuur anderhalf jaar eerder, durfde de pers niet altijd vrij te berichten. Zelfcensuur en bedreigingen met vervolging onder veiligheidswetten beperken de persvrij heid steeds meer. De Sudanese pers mag niet zelfstandig naar Darfur reizen. Radio en televisie weigerden VN-personeelleden te interviewen of informatie uit te zenden die in tegenspraak was met de officiële positie.