# Nederlands

> Canonieke pagina: https://www.janpronk.nl/weblog/nederlands.html

## Stemdilemma voor de verkiezingen

De auteur beschrijft zijn keuze voor de komende Tweede Kameverkiezingen op 15 maart. Hoewel hij meer dan vijftig jaar lang altijd op de PvdA stemde en zich in 1964 als lid aansloot, zegde hij zijn lidmaatschap in 2013 op omdat hij de PvdA niet langer als sociaaldemocratische partij beschouwde.

## Redenen voor afkeer van de PvdA

Een stem betekent volgens de auteur honorering van gevoerd beleid of vertrouwen in toekomstig beleid. De PvdA verdient zijn stem niet omdat:

- Zij onmiddellijk na de vorige verkiezingen "kiezersverraad" pleegde door een coalitie met de heftigst bestreden tegenstander te vormen
- Het kabinet een neoliberaal beleid voerde met contraproductieve bezuinigingen die veel maatschappelijke schade hebben veroorzaakt
- De zorg, pensioenen en welvaartsstaat werden aangetast
- Maatschappelijke tweedeling verscherpte

## Kritiek op linkse samenwerking

De auteur stelt dat de PvdA niet eens heeft geprobeerd samen te werken met andere progressieve en linkse partijen om een meerderheid te vormen en meer linkse programmapunten in het beleid in te brengen.

## Internationale hulp en vluchtelingenpolitiek

De PvdA accepteerde een regeerakkoord met schadelijke bepalingen:

- Internationale hulp werd geprogrammeerd onder de verplichtende norm van 0,7%
- Vluchtelingen werden achtergesteld
- Een voornemen tot criminalisering van illegaal verblijf
- De Turkije-deal onder Samson houdt mensenrechtenschendingen in

De auteur betreurt vooral dat de PvdA – als partij die zich baseert op mensenrechten en internationale solidariteit – niet tegen deze boosheid en vreemdelingenhaat heeft opgestaan.

## Twijfel aan linkse coalitiedeelname

De auteur vertrouwt niet dat de PvdA als linkse coalitiepartner een ander beleid zal voeren. De kleine linkse draai in het verkiezingsprogramma acht hij ongeloofwaardig gezien de personen die jarenlang centrumrechts beleid hebben verdedigd. Hij wijst op inconsistenties van Asscher en vooral Dijsselbloem, die in Europa een liberaal bezuinigingsbeleid voerden dat in Griekenland tot verarming en sociale drama's leidde.