# Stem op links. Maar op wie?

> Canonieke pagina: https://www.janpronk.nl/weblog/nederlands/maart-2017/stem-op-links-maar-op-wie.html

*15 maart 2017*

## Afscheid van de PvdA

De auteur heeft meer dan vijftig jaar consistent op de PvdA gestemd, sinds hij voor het eerst mocht stemmen. Hij meldde zich eind 1964 aan als partijlid, maar zegde dit lidmaatschap in 2013 op omdat hij van mening was dat de PvdA geen sociaaldemocratische partij meer was.

## Redenen voor het niet stemmen op PvdA

Een stem betekent voor de auteur hetzij honorering van gevoerd beleid, hetzij vertrouwen in toekomstig beleid. De PvdA verdient deze honorering niet vanwege:

**Kiezersverraad na de vorige verkiezingen**: Direct na de vorige verkiezing zette de PvdA het initiatief tot coalitievorming met de partij die men het heftigst had bestreden, terwijl alle andere mogelijkheden terzijde werden geschoven.

**Neoliberaal in plaats van sociaaldemocratisch beleid**: Ondanks vakkundig regeren voerde het kabinet een neoliberaal beleid met economisch contraproductieve bezuinigingen die aanzienlijke schade op sociaal terrein veroorzaakten. De zorg is hiervan een voorbeeld. De ideologie van markt en terugtredende overheid tasten de welvaartsstaat aan en verscherpten de maatschappelijke tweedeling.

## Internationale samenwerking en vluchtelingen

De PvdA steunde maatregelen die haaks stonden op haar historische beginselen:

- Internationale hulp werd voor het eerst in veertig jaar onder de internationale norm van 0,7% geprogrammeerd, nota bene op initiatief van de PvdA die deze norm destijds zelf had geïntroduceerd
- De partij schaarde zich achter maatregelen tegen vluchtelingen en illegaal verblijf
- De Turkije-deal om mensensmokkel tegen te gaan, wordt door de auteur gezien als mensenhandel op gelijke schaal

De auteur betreurt dat de PvdA niet volgens haar eigen beginselen – mensenrechten, sociale gelijkheid, internationale solidariteit – tegen opgeklopte boosheid en vreemdelingenhaat het hoofd biedt.

## Gebrek aan vertrouwen in toekomstig beleid

De auteur heeft evenmin vertrouwen in de PvdA als linkse coalitiepartner zonder dat andere linkse partijen meedoen. Hoewel het verkiezingsprogramma een kleine draai naar links maakt, meent hij dat dit vertrouwen niet gerechtvaardigd is. Te veel programmapunten zijn in het verleden verkwanseld door dezelfde personen die met overtuiging een centrum-rechts beleid hebben verdedigd.

De auteur voegt toe dat vooral Dijsselbloems plotselinge voorkeur voor hogere bedrijfsbelastingen in Nederland in schril contrast staat met het liberale beleid waarvoor hij jaren verantwoordelijk was, onder andere in Griekenland waar dit tot verarming en sociale drama's leidde.