# Mei 2013

> Canonieke pagina: https://www.janpronk.nl/weblog/nederlands/mei-2013.html

## Afscheid van de PvdA

Na bijna een halve eeuw lid te zijn geweest, besluit Jan Pronk zijn lidmaatschap van de Partij van de Arbeid op te zeggen. Hoewel hij sociaaldemocraat blijft, voelt hij zich niet langer thuis in de partij omdat deze zich volgens hem steeds verder van sociaaldemocratische beginselen heeft verwijderd.

## Kritiek op het regeringsakkoord

Pronk had al vorig jaar ernstige bedenkingen tegen het regeerakkoord tussen PvdA en VVD. Dit akkoord kwam niet tot stand via degelijke onderhandelingen over alle onderdelen, maar via onderwerpsruil ('voor elck wat wils'). Dit leidde ertoe dat onderwerpen die tijdens de verkiezingscampagne als essentieel waren gepresenteerd, snel werden weggegeven. De gevolgen voor zwakkere en kwetsbare groepen zijn volgens Pronk groot.

Het akkoord werd gepresenteerd als de enige mogelijkheid, maar Pronk geloofde daar nooit in. Volgens hem waren er politiek en beleidsmatig meer alternatieven beschikbaar die niet zijn onderzocht. De onderhandelaars waren volgens hem overmoedig en kortzichtig.

## Verloochening van kernbeginselen

De kritiek op fouten zou nog herstelbaar kunnen zijn, maar Pronk stelt dat het om meer gaat: de basiswaarden van de sociaaldemocratie staan ter discussie. Het kernbeginsel van solidariteit is volgens hem terzijde geschoven, vooral zichtbaar in het ontwikkelings- en vreemdelingenbeleid.

## Ontwikkelingssamenwerking en internationale solidariteit

De PvdA was historisch de partij die de internationale norm van 0,7% van het nationaal inkomen voor welvaartsoverdrachten aan arme landen heeft verankerd (onder het kabinet-Den Uyl in 1975). Elke regering daarna heeft deze vloer gehandhaafd als morele en politieke verplichting, ondanks veranderde wereldomstandigheden.

Dat juist de PvdA deze norm eenzijdig opgeeft, noemt Pronk beschamend. Dit is geen foutief beleid maar een verloochening van een kernbeginsel, en hij voorziet dat dit onherstelbaar zal blijken.

## Shift in ontwikkelingspolitiek

Het Nederlandse ontwikkelingsbeleid richt zich nu vooral op samenwerking met landen en bevolkingsgroepen die al een redelijk bestaansniveau hebben bereikt. Pronk betoogt dat solidariteit zich juist op de armste, zwakste en meest kwetsbare landen en groepen moet richten.

Het beleid benadrukt steeds meer samenwerking met het bedrijfsleven en marktrelaties, en minder met publieke kanalen en civiele instellingen. Hoewel de wereld inderdaad veranderd is, zouden sociaaldemocraten deze veranderingen moeten duiden vanuit een sociaaldemocratische maatschappijvisie.

Globalisering heeft volgens Pronk vooral kapitalistische krachten versterkt en ongelijkheid vergroot. Ontwikkelingssamenwerking dient plaats te vinden op basis van solidariteit met achterblijvende economieën en inherent arme landen, niet op basis van economische uitwisseling en commercieel profijt.