# Oktober 2007

> Canonieke pagina: https://www.janpronk.nl/weblog/nederlands/oktober-2007.html

Op verzoek van Amnesty International schreef Jan Pronk een weekboek gedurende 15 tot 20 oktober 2007. Dit werd geplaatst op de website van Amnesty International.

## Maandag

De internationale gemeenschap blijft passief terwijl geweld ongestraft plaatsvindt. Zowel de regering als rebellen hebben meer belang bij vechten dan onderhandelen, waarbij hun belangen zowel politiek (macht) als economisch (gewin en roof) zijn. De onderhandelingen worden gerekt. Alleen ontheemden, vluchtelingen en burgerbevolking hebben belang bij vrede, maar zij hebben geen stem.

## Dinsdag

Pronk reflecteert op een discussie waar politici afwezig waren. Volgens hem is het argument dat "de publieke opinie er niet klaar voor is" een drogreden.

## Woensdag

Naast militaire middelen zijn economische sancties en politieke druk mogelijke beschermingsmiddelen. Echter, wie denkt dat dit voldoende is, denkt wishful. R2P (Responsibility to Protect) vereist dat landen hun defensiebegroting verhogen voor VN vredesmissies. Alternatieven zijn het aanvaarden van een staande internationale vredesmacht onder VN-vlag, of het erkennen dat men genocide niet serieus neemt.

## Donderdag

In discussies worden lokale overheden met visie genoemd die verschil maakten voor hun steden. Ook initiatieven van grassroots organisaties en NGO's werden besproken. Maar deze zijn uitzonderingen; de algemene trend is niet positief.

## Vrijdag

Vrouwen in India werden politiek bewust gemaakt van hun rechten door werk van Bima Agarwal en anderen. Analfabete vrouwen droegen gememoriseerde pagina's van haar boeken mee om hun recht op grondbeziitting tegen grootgrondbezitters en lokale machthebbers te verdedigen. Dit toont een uniek voorbeeld van samenwerking tussen wetenschap, recht, kritische betrokkenheid en politieke actie.

## Zaterdag

Het PvdA-congres steunde de partijleiding, wat de eenheid bewaarde maar mogelijk onbehagen verhuld. Pronk wijst op het verschil tussen het bestuurlijke kader en bredere partijlidmaatschap. Het kernprobleem is dat politieke leiding onderschat dat het niet alleen om het kader gaat, maar om leden en vooral om kiezers buiten de partij. Pronk bekritiseert gemakkelijk inwisselen van standpunten door de leiding, exemplarisch zichtbaar in de ommekeer over het Europese referendum. Hoewel hij voorstander is van het Verdrag, kritiseert hij de tegenstrijdige en onduidelijke argumentatie van PvdA-fractievoorzitter Tichelaar en anderen. Deze onduidelijkheid en argumentatiewisselingen schaden het democratisch proces en politieke partijen in het bijzonder.